POCZĄTKI TRENINGU SPORTOWEGO

Wiek XIX stanowił okres dynamicznego rozwoju sportu na całym świecie. Wprowadzenie zajęć sportowych na boiska, place gier i zabaw „wyprowadziło" z sal gimnastycznych na powietrze również i zespołowe gry sportowe oraz przyczyniło się do popularyzacji tych gier w szkołach. Powstanie pozaszkolnych klubów sportowych na wzór klubów towarzyskich zgrupowało ludzi o wspólnych zainteresowaniach — spowodowało dynamiczny rozwój nowożytnego sportu. Od początku tego ruchu społecznego istniał podział na ludzi bezpośrednio uprawiających sport i na tych, którzy popierali rozwój sportu, interesowali się nim w sposób bierny. Pierwsi stali się wkrótce zawodnikami lub trenerami, drudzy kibicami sportowymi. Stałe i systematyczne podnoszenie poziomu sportowego, coraz większe umiejętności zawodników powodowały, że na imprezy i zawody sportowe przychodziło coraz więcej ludzi, którzy płacąc za wstęp, wpływali na korzyści materialne klubów sportowych. Budowano już nie tylko sale gimnastyczne, boiska sportowe, ale także duże stadiony, całe zaplecza w postaci obiektów i urządzeń sportowych.

Powstanie federacji i związków sportowych na całym świecie, pomoc finansowa państw na rozwój i działalność sportu, a szczególnie organizacja wielkich imprez sportowych, jak igrzyska olimpijskie, mistrzostwa krajów, kontynentów i świata — przyczyniły się do olbrzymiej popularności sportu. Do klubów sportowych masowo zgłaszała się młodzież. Zaistniała, potrzeba fachowej opieki nad jej rozwojem sportowym. Tę opiekę powierzano początkowo nauczycielom gimnastyki lub starszym, doświadczonym zawodnikom, którzy kończyli czynne uprawianie sportu. Później zaczęto organizować specjalne kursy przygotowujące odpowiednich kandydatów na przyszłych trenerów sportowych.
Dalszy, dynamiczny rozwój wyników i poziomu sportowego, nowe urządzenia, nowy sprzęt, a później nowe metody treningowe, wykorzystanie wiedzy o człowieku, polepszenie warunków materialnych, wreszcie wykorzystanie masowych środków przekazu — podniosły jeszcze bardziej znaczenie treningu sportowego.

Zmiany zachodzące w samym treningu sportowym i systemie szkolenia sportowego były również istotne w tym postępie. Dotyczyły one nie tylko działalności praktycznej, ale i sfery poznawczej. Zaczęła się kształtować nauka o sporcie. Nauka ta przybierała początkowo formę drobiazgowych opisów techniki różnych. dyscyplin, rejestrowała rzeczywistość. Później zaczęły pojawiać się uogólnienia. Formułowano więc hipotezy dotyczące struktury treningu; jego periodyzacji, wyznaczono czynniki wywierające istotny wpływ na wynik sportowy, coraz szczegółowiej opisywano wpływ określonych metod treningowych na kształtowanie wspomnianych czynników.

W tej fazie rozwoju treningu sportowego hołdowano metodom pracy, które w przyrostach rezultatów sportowych uwzględniały przede wszystkim zwiększanie ilości wykonywanej pracy.

Obecnie wiemy, że o poziomie wyników sportowych decyduje nie tylko ilość, ale przede wszystkim jakość pracy.

POCZĄTKI TRENINGU PIŁKI NOŻNEJ

Początków treningu sportowego w piłce nożnej należy doszukiwać się w Anglii. Anglicy rozpoczęli naukę futbolu w szkołach średnich, w szkołach wyższych, a następnie w licznie powstających klubach piłkarskich. Szybki rozwój piłki nożnej i duże zainteresowanie publiczności meczami przyczyniły się do znacznego wzrostu poziomu gry. Wkrótce stało się konieczne systematyczne nauczanie piłki nożnej. Najpierw przygotowywano zawodników kondycyjnie, potem uczono ich niezbędnych elementów techniki, potrzebnych do prowadzenia gry. Walka sportowa wymagała z kolei szkolenia podstaw poruszania się i współdziałania w taktyce atakowania i bronienia. Te wspólne zajęcia dla „pokopania" piłki nazwano treningiem. Ówczesny trening polegał na przebieganiu kilku lub kilkunastu okrążeń, (rund) dookoła boiska oraz na grze na dwie bramki. Z czasem wyłoniła się potrzeba pokierowania tymi zajęciami, a więc przygotowania zestawu ćwiczeń podnoszących sprawność zawodników. Najczęściej zadanie takie powierzano do wykonania najstarszemu zawodnikowi lub kapitanowi drużyny. W taki sposób powstawała funkcja, a później zawód trenera piłki nożnej.

W latach 1910—1920 angielscy piłkarze zawodowi trenowali już cztery razy w tygodniu. Trening trwał około dwóch godzin, a podstawową jego treść wypełniały tak zwane ćwiczenia kondycyjne. Zajęcia piłkarzy kierowane przez coacha nosiły już powszechnie nazwę treningu. Słowo trening stało się popularne w całym świecie.

Popraw szybkość - przekładanka

Popraw szybkość - wysoki wykop

Popraw szybkość - bramka za bramką

Popraw szybkość - gwiazda

Popraw szybkość - zmiana tempa

Popraw szybkość - pełna para

Popraw szybkość - na wysokich obrotach